بیا بییاور و بییارم ای دوست به دردِ بیکسی بیمارم ای دوست به احوالِ پریشانِ دلِ من گواهی میدهد رخسارم ای دوست فراتر از خودِ محزون حزینم فزون از حرفِ غم غم دارم ای دوست چو هر خار و خسی همرنگِ گل شد به هر چشمی چو خارم، خوارم ای دوست مرا از بندِ این گلخن رها کن ببر در گلشن و گلزارم ای دوست گریزی نیس

دیروز که بگذشت، از آن عبرت گیر

فردا که رسد نشو بر آن بی تاثیر

با این سخنان که عمرِ تو یک روز است

هر حکم که نفس میکند را نپذیر

محمد امین خسروی دهدزی (کیهان) - 1396.05.09

این مسلک اگرچه یک هدف دارد

بیراهه هزار صف به صف دارد

چون سجده به ما نکرد و خود کردیم

ابلیسِ لعین به ما شرف دارد

آن آتشِ سخت کز تَفش ترسیم

از هیزمِ ماست گر که تف دارد

وای آنکه ز جاهلی و نادانی

از دُر بگذشته و صدف دارد

خوش آنکه در این دو روزهی فانی

مانندِ شهید جان به کف دارد

محمد امین خسروی دهدزی (کیهان) - 1396.05.10

ابیاتی از کتاب «کورش نامه» اثر محمد امین خسروی دِهدِزی (کیهان)

... ایران و کورش شه یکی میباید

زین رو چو گردم خاکِ ایران شاید

من را بدونِ حصر و تابوت آرید

در زیرِ خاکِ کشورم بگذارید

تا تار و پودم خاکِ ایران گردد

بود و نبودم خاکِ ایران گردد ...